Hendrik Leenders at Mechelen Belgium

Wat is de Europese toekomst?

4/4/2015

Overal ter wereld is het gedegradeerde individualisme veelal herkenbaar door domme wezens die een goeroe nodig hebben om hem dan blindelings te volgen, waardoor in hun spoor dynastieën zijn, die ontstaan uit geweld en brutaliteit, anderen onderwerpen, hun plaats via het erfrecht vrijwaren voor eigen nazaten, en die zich tot koningen of keizers kronen.

Elke bevolking die niet op basis van individualisme ontstond en ontwikkelde bleef gevrijwaard van kwalen van het individualisme, herkenbaar door wedijver om zelfverheerlijking te demonstreren en eerbied van anderen af te dwingen. Ook de aanwezigheid van goden die zich persoonlijk ophouden, ingrijpen of communiceren met de mens, en geassocieerd worden met aardse of menselijke gedaanten en behoeften, verwijst naar individueel gerichte maatschappijen, eigen aan het individualisme.

 

Laten we even onze Europese oogkleppen opzij leggen en ons land en toekomst van uit neutrale hoek observeren.

 

Het eerste wat we zien in het straatbeeld en het openbare leven, vol glitter en schitter, met alles er op en er aan. Nee, onze moderne wereld puilt uit van rijkdom en welvaart tot in het absurde. Doch dat is slechts het beeld dat we zien, het is de gevel van de westerse wereld, doch het geeft de indruk dat het achter die gevel ook zo fraai is.

Europa is echter een oud vervallen krot met een nieuwe gevel. De oude machten en hun middeleeuwse positie en macht blijven latent aanwezig net als hun heersende invloed, en graaien op de traditionele wijze hun zakken meer dan vol, op de kap van de werkende burgerij.

De burgerij heeft zich echter rebellerend plaats, macht en positie weten eigen te maken, uiteraard tegen de zin van vroegere adel en heersende kaste, die macht en invloed moet delen en zelfs systematisch verdrongen wordt.

Democratie is een begrip en macht die als het zwaard van Damocles boven hoofden van monarchen, oude adel en voormalige patriciërs hangt, en hen bedreigt in hun almacht en bevoorrechte positie.

Doch net als in de vroegere middeleeuwen zijn er mensen uit de burgerij die zich om laten kopen, en hun vrienden voor een hand vol zilverlingen het mes in de rug steken, en schaamteloos met de leidende kaste samenspannen voor persoonlijk gewin.

De westerse wereld wordt gedomineerd door bot egoïsme der sociaal gedegradeerde individualisten, die wel is waar een minderheid van de bevolking vertegenwoordigen, doch met een brutaliteit en schaamteloosheid, net zoals de adel, hun totale leefwereld naar hun egoïstische lusten zetten. Hun leuze kan met samenvatten in het gezegde; “Ikke en de rest kan stikken”

 

Het egocentrisme van de westerse wereld is echter de grootste bedreiging voor de westerse wereld, en zorgt er voor dat elke filosofische entiteit een eigen leven gaat leiden, waardoor eenheid en samenwerking constant onder vuur liggen, en zowel functionaliteit als rendabiliteit van de gemeenschappen ondermijnt.

De eeuwige competitie en rivaliteit zijn constante voeding voor nodeloos en zinloos geweld, doch intussen zijn het westerse interventies in de overige continenten, die deze laatste in de vooruitgang mee sleuren, en de derde wereld doen mee draaien in de prowesterse vooruitgang. De goedkopen en hard werkende bevolking in de derdewereld wordt uitgebuit om westerse producten te leveren. Hiermee is het de westerse wereld zelf die de voeding geeft aan andere continenten, om eigen producties uit de grond te stampen en westerse bedrijven te beconcurreren.

Zo lang dat Europa of Amerika het slechts met elkaar als rivalen of concurrenten hadden te doen was dit spel in en haast evenwichtige positie, en ernstige bedreiging voor één van beide haast te verwaarlozen.

Wereldoorlog II geeft echter een zet aan oost Azië via Japan en hun verbond met Duitsland, om zich in de westerse industriële competitie te werpen.

 

JAPAN: Toen in 1929 de wereldcrisis uitbrak waren de militairen de politieke onrust zat. Zij begonnen min of meer voor zichzelf en bezetten in 1931 Mantsjoerije (Noord China) en stichtten daar in maart 1932 een eigen rijk: Mantsjoekwo.

Dit was dan de Japans Chinese oorlog die leidde tot een zware moderne bewapening van het Japanse leger.

Dat het Japanse leger dit op eigen houtje uitvoerde, blijkt wel uit het feit dat het eigen Japanse kabinet (van Saitô), dit Manshûkoku pas in september 1932 erkende. Vanwege dit optreden werd Japan wereldwijd veroordeeld en Japan verliet daarop de Volkenbond (1933). Als in 1935 Rusland zijn spoorweg in Mansjoerije verkoopt aan Japan heeft Japan Noord-China volledig in zijn greep.

Onenigheid binnen het leger komt tot uitbarsting in februari 1936: jonge officieren bezetten het centrum van Tokyo en enige militairen en politici worden vermoord. Dat jaar wordt ook een verdrag met Duitsland gesloten (in feite bedoeld tegen Rusland), waar Mussolini (Italië) zich later bij aansloot. 

In 1941 ging Japan over tot het bezetten van het zuidelijke deel van Frans Indo-China en dit ging Amerika te ver. Er kwam een embargo, vooral op oorlogsartikelen, die opgeheven zou worden als Japan zich terug zou trekken uit de bezette gebieden inclusief China. Dit was natuurlijk onacceptabel en, hoewel er besprekingen in Washington gaande waren, werd in november besloten om Amerika aan te vallen.

 

De Japanse bevolking:

Japan telt ruw geschat ½ Westers individualistische bevolking als Ainu aangeduid en duidelijk een verwantschap tonend aan de Indo-Europese en Keltische stammen, vandaar daar dat men aan de oostkusten van China en op Japan mensen treft met rood haar .

Er zijn echter vele theorieën die de Ainu verwijzen naar andere dan de sub-Europese ontwikkelingen, doch dit is in tegenstelling tot hun culturele ontwikkelingen die duidelijk verwijzen naar individualisme in hun geloofsontwikkeling en hun relatie tot de goden. De mens kan met hun goden in discussie gaan. Goden zijn er om de mens te helpen en daarom waardeert de mens ze. Van de mens wordt ook verwacht dat hij de goden dient. De mens en god leven samen in een relatie van wederzijdse hulp.

Aziatische ontwikkelingen richten zich normaal niet persoonlijk tot goden om in een directe relatie met hen om te communiceren en voor persoonlijk bijstand, wat slechts logisch is voor westerse individualisten.

Japan telt eveneens bijna ½ Oost Aziatisch waarvan de meerderheid behoren tot de Indonesische nestvormers en een minderheid tot de Mongoolse solitairen.

De combinatie van individualisme, agressie en rivaliteit is de drijfveer van de Japanse industriële en militaire expansie, terwijl de nestvormers de samenhang en eindeloze solidariteit van hun bevolking samen met militair doorzetting en geweld leveren om het gebied af te schermen met een niets ontziende wreedheid en opoffering. (kamikaze)

De solitaire binnenland bevolking vormt een noeste hard werkende en volgzame massa.

De vreemde volk versmelting van Japan met hoofdzakelijk het hardnekkige en weerbaar nestinstinct naast agressief individualisme, vinden we in geringere maten langst de kusten van China, doch heeft tot gevolg dat hier geleidelijk een industriële concurrentie ontstaat waartegen het westen nauwelijks enige kans heeft, terwijl hun bedrijven het westers industriële monopoly doorbreken en verdringen. Het is trouwen opvallend dat alleen Japan een duidelijke aansluiting heeft naar westerse normen en industrie, die net hoog liggen voor en door hun prowesterse individualistische rivaliteit.

Een tweede belangrijk element in de Japanse ontwikkeling dat aan het individualisme gebonden is, is de aanwezigheid van een keizer en een keizerlijke hiërarchie, wat verbonden is aan personen cultus en alleen door individualisme in stand wordt gehouden.

Zowel in het straatbeeld van JAPAN als in mindere maten ook in ZUID KOREA ziet men regelmatig mensen met prowesterse trekken en natuurlijk rossig haar, een fenomeen dat zich vooral beperkt tot de kusten van oost Azië, terwijl net hier de beste aansluitingen zijn met het westerse kapitalisme, dat op zich een resultaat is van competitie en individueel streven.

Ook CHINA heeft een zeer kleine maar machtige prowesterse kern die gevormd werd door verwanten van de Hiong-nu vermoedelijk Hunnen die ook verantwoordelijk zijn voor infiltratie van koningen en keizers naar westers individualistisch model. Hierdoor zien we ook vandaag de slechtst schaarse doch groeiende materiële welstand bij een sterk materialistische groep van de bevolking, materialisme dat hier voeding heeft bij zowel de pro westerse adel en hun nazaten als bij de solitaire binnenland bevolking die echter wel materialistisch is doch niet rivaliserend en competitie gericht van aard zijn.

OOST AZIË wordt versterkt door een kleine maar niet te schatten groep individualisten die drijfveer zijn, naast een hardnekkige massa nestvormers en een hard werkende en volgzame massa solitairen. Hierdoor is Oost Azië een opkomende industriële macht die ons gemakkelijk kan overtreffen en uit de buitenlandse markten drukken, maar gelijktijdig ook op onze binnenlandse markten binnenvallen.

De westerse economische positie:

Uiteraard is de opkomst van de oost Aziatische industrie een bedreiging voor de westerse markten en het westerse monopoly. Doch weer is het de westerse politiek die de echte bedreiging vormt.

Interventies in derde wereld landen die rijk zijn aan natuurlijke bronnen geven goedkopen grondstoffen aan westerse maatschappij, die daarop gul ter beschikking worden gesteld van het publiek terwijl de westerse exploitanten er fortuinen aan verdienen. Deze koehandel wordt echter met overheidsgeld gesteund waardoor de westerse burgerij praktisch wordt leeg gezogen, en zijn zekerheid en rust bedreigd. Vooral de werkende klasse wordt in de meeste westerse landen van Europa als slecht verzorgde Muilezel behandeld, en kan in vele landen niet van één voltijdse baan zijn gezin onderhouden, terwijl de geslaagde werkgever figuurlijk verdrinkt in zijn fortuin.

Naast het succes van de derde wereld en vooral Oost Azië ontstaat door lage koopkracht bij de zoal wrevelige en vooral ook individualistische westerse bevolking een durende onvrede met stakingen, protestbetogingen, verzet en voeding voor durende rebellie. Factoren die concurrentiepositie van westerse bedrijven aantasten en het westen verder van zijn marktpositie terugdringen, terwijl de groeilanden net hierdoor verder opstomen.

Daar in vele westerse landen de verplichte schoolleeftijd werd verhoogd had tot gevolg dat laag geschoolden en ongeschoolden nauwelijks nog te vinden waren.

Het plan om migranten toe te laten werd vooral aangevoerd om zogenaamde ongeschoolde of laaggeschoolde mankracht aan te vullen, doch eigenaardig genoeg, ondanks het hoge aantal werkzoekende in eigen landen.

 

De rol der vakbonden en hun positie in westerse landen.

Vakbonden zijn verenigingen die optreden namens werknemers, doch eigenaardig genoeg zelf geen rechtspersoonlijkheid uitmaken, waardoor ze niet verantwoordelijk kunnen gesteld worden voor hun acties, de weerslag van hun acties of schade die men onder hun optreden berokkend. 

Uiteraard hebben vakbonden enorme belangen bij het opbouwen van hun imago als verzorgers van de werknemer om langst die weg werknemers tot aansluiten over te halen. Vooral het feit dat in vele landen vakbonden verbonden zijn aan een bepaalde politieke en ideologische strekking en via deze dan mogelijk nog een link hebben met bepaalde partij ideologieën, maakt dat er een wissel werkende invloed is tussen politiek en vakbonden, waarbij beide elkaar beïnvloeden en/of steunen.

Onder impuls van akkoorden tussen regering en vakbonden ontstonden overeenkomsten die toelieten dat werkzoekende aanbiedingen beneden hun scholingsniveau legaal konden weigeren, waardoor bepaalde beroepen onderbemand werden terwijl weer anderen teveel kandidaten hadden. Gebrek aan aangepaste arbeid of aanbod in overeenkomst met scholingsgraad en kennis, heeft echter tot gevolg dat goed geschoolde vaak aan de kant blijven staan.

 

Stijgende kosten & dalende winsten:

Geen nood, ook hier wisten vakbonden met succes de nodige tegemoetkomingen in de wacht te slepen, en werkzoekende ontvingen dus een uitkering, doch had dit vooral het effect dat de werkzoekende niet direct in hoge nood zat en dus best rustig kon uitkijken naar het meest gunstige aanbod. Dit laatste had dan tot gevolg dat werkzoekende de eisen eerder hoger dan lager gingen leggen, waardoor het nog moeilijker werd om een betrekking in de wacht te slepen, en waardoor de kostprijs voor werkloosheidsuitkering verder bleef stijgen, ten laste van de werkende bevolking uiteraard.

Let wel dat er geleidelijk een verhoudingsverschuiving ontstaat tussen inkomsten van de overheid en uitgave van de overheid, in het nadeel van de schatkist, gezien lasten voor werkzoekende blijven oplopen, doch gek genoeg blijven kosten van de overheden, door fraudes, extreme lonen en buitensporige vergoedingen voor Nationale, Regionale en Europese mandatarissen eveneens in stijgende lijn toenemen.

Hier rijst de vraag of Europa in zijn huidige hoedanigheid wel voldoet aan de wensen en belangen van de Europese bevolking. Is het volksbelang nu ondergeschikt aan de oude middeleeuwse manier van uitbuiting van het eigen volk, en is democratie verbannen.

Vooral de lonen en vergoedingen van Eurocraten tart elke redelijkheid en verbeelding, gezwegen van de extreme opstapvergoedingen die mandatarissen en eurocraten zich toe-eigenen.

Oprukkende economie in derde wereld landen doet gelijktijdig de inkomsten in westerse landen dalen, waarbij ook het overheidsaandeel via lasten afneemt, alles bijeen is het een trend die men in 1960 had moeten voorzien en in kon schatten, ook het jaar waaraan men het einde van een 10 jarige afslanking van de westerse inkomsten moest incasseren, namelijk het einde van de koloniale plunderingen en roof van Afrikaanse rijkdommen.

 

Einde der koloniale bezettingen en pseudo-legale roof.

De koloniale bezetting had een vuile kant die nauwelijks opgemerkt werd, doch zich sterk uitwerkte op onze westerse maatschappij. De koloniale bezetters werden vooral vertegenwoordigd door de massa westerse krachten van lager niveau, die om hen dit werk te doen aanvaarden een zeer ruime vergoeding ontvingen en waardoor er een nieuwe zeer gegoede middenklasse ontstond die in feiten niet voorbereid waren op dergelijke posities, doch die vooraf geïndoctrineerd waren door verhalen over wilden en totaal onbeschaafde volkeren die men krachtdadig moest aanpakken wilde men er iets mee bereiken. Wilden die slechts bogen voor de harde hand en het geweld, en waarmee onze koloniale bezetters hun plaatselijk gezag dan ook opbouwden.

Deze koloniale invloeden op de zonen en dochter van de werkende klasse die in de kolonie aan de slag gingen, om er als gedrogeerde potentaten over de bevolking te heersten, leverde uiteraard ook hier bij ons een stijgend eisen pakket in de lagere bevolkingsklasse, als toetje op de sociale verworvenheden die door de NAZI’s waren ingevoerd, en dank zij het koloniale vermogen ook beschikbaar waren. De stijgende spiraal voor de bevolking was duidelijk zichtbaar en wakkerde de graaizucht bij velen slechts aan. Een graaizucht die zich trouwens ook in andere westerse landen begon af te tekenen, doch als een bedreiging der monarchen, machthebbers en “high society” werd ervaren, waarop in verscheidene landen antidemocratische formaties opdoken. Voor België verrees er CEPIC, (Centre Politique des Indépendants et Cadres Chrétiens) een politieke ideologische organisatie die werd opgezet om in de politiek te infiltreren de de democratie en volksinvloed zo veel mogelijk te hinderen.

De strijd tussen machthebbers en volk was begonnen en blijft duren zolang sociaal gedegradeerd individualisme onze maatschappijn blijft domineren.

Dekolonisatie van Afrika had plaats in de periode tussen 1950 en 1960 met uitzondering voor Portugees Angola dat zijn onafhankelijkheid kreeg in 1975. Massaal en gebundeld verzet der Afrikaanse stammen leidde tot de terugtrekking der kolonisten uit de bezette gebieden. Ook meldingen van gruwel daden en onmenselijke behandelingen van de inheemse volkeren leidde tot verzet in de westerse wereld, net zoals de erbarmelijke praktijken van slavernij en slavenhandel. Vooral adellijke families, monarchen en industriëlen verloren hiermee een behoorlijke doch smerige bron van inkomsten. Inkomsten waarmee heel veel families mee deelden door hun aandeel in de exploitaties van koloniale bronnen en de handel in koloniale goederen. Uiteraard werden vele van deze exploitaties via omkoping van zwarte leiders verder onderhouden, doch ook die wensten meer van de winsten en verhoogden stelselmatig hun prijzen.

Van hier af was het duidelijk dat de gouden jaren van koloniale winsten en rijkdommen voorbij waren en de westerse landen het voortaan moesten doen met veel minder, zeker voor landen als België overheden dat het rijkste Afrikaanse gebied moest prijsgeven, en het voortaan met een sterk gereduceerde erts en mijn winningen moest doen.

De postkoloniale periode is er een van neergaande trend en welstand die desondanks door krediet verlening onopgemerkt blijft terwijl de weelderige levenstijl kunstmatig onderhouden wordt, en de verspillingen de spuigaten uit loopt.

De oliecrisis van 1973 is het eerste duidelijke teken van de kentering en had een duidelijk signaal moeten zijn, doch de weerslag bleef door onverantwoord hoge kredieten beperkt, en onze landen, overheden en bevolking bleven deels op reserves en gewoonten ongestoord verder gaan in hun mateloze verbruik en verspilling.

De neergaande spiraal zal nog eens in extreem versneld in 2007 met de kredietcrisis

De kredietcrisis is de aanduiding voor de crisis op de financiële markten die in de zomer van 2007 ontstond, in het najaar van 2008 een hoogtepunt bereikte en eerst in de loop van 2011 afliep, althans dat dacht en hoopte men, doch vergat men te rekenen met enkele belangrijke elementen.

De crisis van 2007 kreeg een vrij lange staart waarvan men in 2015 nog het einde niet ziet, door het fameuze sneeuwbaleffect gecombineerd met een oververzadigde markt en een oplopende concurrentie uit de derde wereld. Al deze elementen hebben echter tot gevolg dat men de westerse activiteiten moet afbouwen, doordat de opslagruimten volzet zijn en te veel kapitaal in deze opslag geblokkeerd blijft.

Intussen biedt de derde wereld en groeilanden producten beneden onze concurrentie mogelijkheden, waardoor de opslag van westerse producten hun waarde verliezen en de commerciële en industriële trend in Europa blijft dalen.

Verlaagde productie, tewerkstellingen en verkoop veroorzaken, een vicieuze cirkel zonder uitzicht doch met massale faillissementen tot gevolg, welke de neergaande trend slechts versterken.

Anno 2015 is het einde nog niet in zicht, doch de politieke verantwoordelijke durven niet echt ingrijpen, bang voor stemmen- en plaats verlies. Individualisme en eigenbelang verhinderen elke degelijke sociale vooruitgang terwijl rivaliteit samenwerking constant bedreigt en maatschappelijke belangen constant op de helling staan.

De grote boosdoener is het individueel gerichte gevoel en logica, los van afdoend sociaal inzicht, als resultaat van instinct van een groot deel der westerse bevolking, welk een soortgelijk verschijnsel kent in tropische landen bij de zwarte volkeren van Afrika, doch ook hier slechts een deel van de zwarten bevolking vooral langst de oceaan kusten en in het noordelijke binnenland tot aan het zuiden van de grote woestijn treft. Bij onze Afrikaanse individualisten bespeurt men dit egocentrische individualisme en gebrekkig sociaal inzicht slechts in zeer geringen maten, terwijl oude gebruiken en gewoonten dergelijke ontwikkelingen verhinderde door uitsluiting uit de gemeenschap. Het waren echter de westerse kolonisten en hun tussenkomsten die de oude wetten van Afrika en haar volkeren verbanden en Afrika tot vandaag trachten om te vormen naar westerse ziekelijke democratische normen.

 

Westerse democratie, een gedrocht zonder weerga.

Democratie betekend bestuur van, voor en door het volk, of bestuur waarin de stem van het volk en hun belangen voorrang hebben en dus ten dienste staan van de massa. Het idee is mooi, was het niet dat het individualisten zijn die het uit moeten voeren, en dat de meerderheid van deze individualisten behoren tot de uitstoot van degradaties uit de tropen. Kijk in de westerse wereld rond, en je ontkomt niet aan het beeld dat zowat iedereen lijkt te vechten om bovenaan de ladder te staan, elkaar vertrappelend waar nodig. Dit extreme beeld behelst slechts de helft der bevolking, doch de overigen zijn voornamelijk maatschappelijk gedreven, die door hun instinct gedreven worden om in hun maatschappij en omgeving onder te duiken en er onopvallend deel van uit te maken.

Individualisme is het agressieve deel van de westerse maatschappij, net zoals rivaliteit, waardoor elke individualist tracht te rivaliseren, doch een maatschappelijk bestuur bouwen op onderlinge rivaliteit is tot vandaag onmogelijk gebleken en zal ook in de toekomst onmogelijk blijven. Daar de westerse maatschappij naar individuele visies en wensten tegemoet moet komen, via grotendeels sociaal gedegradeerde mensen die slechts rivaliseren en elkaar bekampen, en niet in staat om een middenkoers te bepalen of persoonlijke eisen ter zijde te schuiven, is degelijk besturen van de westerse gebieden op basis van overeenkomsten met leden van de maatschappij principieel onmogelijk.

Dat democratie hier absurd is en nooit tot aanvaardbaar bestuur kan komen is dan ook duidelijk. Meer nog, de rivaliteit onder bestuursleden en de behoefte niet voor anderen onder te doen, speelt ook elke bestuurlijke activiteit negatief parten. Om het nog moeilijker te maken moet men begrijpen dat de bevolking haar vertegenwoordigers moet kiezen, waardoor de best bespraakt zijnde de meest kansen heeft, doch rad van tong is veelal verbonden aan impulsiviteit naast scherpzinnigheid op vlak van sociale omgang. Degelijke personen zijn dus extreem geschikt als verkopers, marktkramers en ronselaars. De goede kwaliteiten op het vlak van bestuurlijke strategie en bekwaamheid is veelal voor dit type beperkt tot onmiddellijke omgeving en kleinschaligheid. Bestuurlijk op grote schaal vergt echter een vergaande strategisch en sociaal inzicht en daar boven op, een goed organisatie vermogen, waardoor we terechtkomen bij mensen die wel doordacht en berekend handelen.

De ondergang van Europa wordt nog maar eens extra versterkt door de migraties van uit de tropen. Deze migratie golven hebben echter een positief effect op de leefbaarheid van Afrika dat hiermee komt terug op zijn plooi kan komen. De verminderde afname en leegroof van Afrikaanse middelen en natuur, en zullen dit continent herstelmogelijkheden bieden . Gaan we dan naar een herstel van de natuur? De natuur zelf zal wel voor uitdunning van de soort die te snel uitbreid zorgen, tenzij deze soort zichzelf uitmoordt in de strijd om de middelen.

 

Kan Europa overleven?

Europa heeft vele mogelijkheden om te overleven, eerst is er het gematigde klimaat dat gunstig is voor landbouw en veeteelt. Doch ook technologische vooruitgang open voor het continent blijvende mogelijkheden die echter bedreigd worden door het uitdunnen van het individualisme en de rivaliteit die aan hen verbonden is en hen doet ijveren om meer en beter te presteren dan eender wie, wat de belangrijke drijfveer is voor onderzoek en prestatie.

De concurrentie uit het relatief nabije Oost Azië zal Europa dwingen terug te keren naar eigen markten en noden, uitgezonderd die technologieën waarin zij heer en meester zijn.

 

Democratie zonder burgerrechten en rechtzekerheid:

Zowel België als Nederland kent vergaande ondermijning van de burgerrechten, die ruim aanwezig zijn in lijvige wetboeken, doch daarmee is dan ook alles gezegd. Vooral de rechtspraak in België is een primeur als klucht, waarin men schaamteloos oordelen velt tegen personen die geen overtredingen deden en waarvan dus geen vaststellingen zijn. Dergelijke ontwikkeling is als een voortwoekerend kwaad dat geleidelijk de westerse wereld aantast en zich overal verspreidt. Zware criminelen worden op rechtbanken de deur gewezen en wandelen gestuurd door gebrek aan tijd, procedure fouten, verjaring der feiten en noem maar op, terwijl de gevangenissen meer weg hebben van luxe hotels en vol zitten met vooral kruimeldieven.

Ook anno 2015 blijven de stappen om de rechtspraak functioneel te maken achterwegen. Het is duidelijk, politici zijn niet happig op een bevolking die zich op rechten beroepen, en dus wordt er maar best niet aan dit systeem gesleuteld.

De verschillende Belgische staatsdepartementen puilen uit van de corruptie en het luisterend oor dan mandatarissen is nadat ze verkozen zijn doof voor lastige burgers die op hun rechten staan. Een fenomeen dat legislatuur na legislatuur doorzet en ook anno 2015 onveranderd blijft, terwijl de mankementen van de voorgaande regering in alle stilte door de nieuwe regering worden verder gezet.

 

Europa wordt bedreigd door de Europese Unie:

De Europese Unie werd opgericht als opvolger van de EGKS met het oog op een sterkere binding tussen de landen onderling, tot daar een prachtig initiatief, doch via omkoping wist de “Bilderberg Groep” Europa en hun bevoegdheden te laten uitdeinen tot in het interne der landelijke huishoudingen der lidstaten, en kreeg de unie bevoegdheden die verder gingen dan ede gezamenlijke belangen van de lidstaten.

Europa wordt vandaag echter bedreigd door Europa zelf, via leegroof door de EU van Europa en de Europese actieve bevolking door extreme lasten op lonen en winsten van de werkende en dus presterende elementen in de maatschappij.

Anno 21ste eeuw is de bekwame man of vrouw er bij gebaat om te migreren naar landen die hen ernstige mogelijkheden geven, terwijl net deze hier in Europa onverbiddelijk worden uit gezogen en vertrapt omwille van winsten voor de oude adel en voormalige machtige families en aristocraten, die zich na de tweede wereldoorlog verzamelde in de “Bilderberg Groep” en die door omkoping en corruptie elke positieve evolutie voor de bevolking verhinderen, om de eigen belangen en vrijheden te vrijwaren. Een systeem dat slecht kan blijven dank zij sabotage van de rechten van de burgerij en, het saboteren van de democratie.

 

Europa bedreigd door migratie golven.

Europa wordt evenzeer bedreigd door de aanhoudende migratie golven en stroom van vluchtelingen die er een toevlucht zoeken.

Vooral de overbevolking van de planeet heeft desastreuze gevolgen voor de planeet, doch resultaat van onverantwoorde medische en humanitaire interventies vanuit het westen in de derde wereld. Het grootse probleem ligt ook hier bij het individualisme en de ontkoppeling van sociale ontwikkelingen en intelligentie, waardoor sentiment het individuele gevoel gaat overheersen, los van inzicht in weerslag en gevolgen op de maatschappij. Tot overmaat staat hier tegenover het gedegradeerde individualisme dat zich laat leiden via machtswellust en honger naar bezittingen. Deze laatste heeft tot gevolg dat het sentiment van de ene benut wordt om geld te kloppen uit de behoefte om alles en nog wat te beschermen en zelfs het onleefbare in leven te houden. Sinds de opgang van de moderne medische wetenschappen die tijden en na WO II en versnelde opmars kende, vergrootte de wereldbevolking zich met 100% van 3.5 miljard naar 7 miljard.

Oorlogen om de middelen en leefbare ruimte zijn dan ook niet uit deze wereld weg te denken, dit terwijl de westerse maatschappij en hun politici niet de moed of het verstand hebben om de interventies en steun aan de vechtende gemeenschappen te stoppen, en zich te concentreren op de welstand en vooruitgang van de eigen bevolking.

 

Europa bedreigd door het Midden Oosten extremisme.

Extremisme heeft vele wortels, waarvan armoede en scholing slechts bijkomstigheden zijn. Extremisme wordt vooral gevoed door onenigheid binnen de leefwereld, doch ook hier weer een gevolg van individuele eisen en wensen, en het ongenoegen om blijvende persoonlijke noden. Dergelijke elementen die door gebrekkige sociale omgang en inzicht slechts versterkt worden, zijn pas echt gevaarlijk waar zij gekoppend zijn aan andere hoogstaande intelligenties in een en dezelfde persoon. Zo weet men vandaag dat in landen waar het extremisme een snelle opgang kent, ook bekwamen mensen aanwezig zij om technologische hoogstaande wapens op een eenvoudige wijze te produceren. Doch ook de cyberaanvallen komen meer en meer uit deze hoeken en bedreigen de werking van de grootmachten via computer en software of web hacking.

Interventies tegen extremisme in het Midden Oosten zijn vandaag het meest absurde dat de westerse wereld kan doen, daar deze als een rode lap op de stier functioneren, en tussenkomst de reactie van geviseerde tegenpartijen uitlokken.

Onze eigen stommiteit geeft vandaag voeding in een nietsontziende derde wereldoorlog die gevaarlijker zal zijn dan al wat we tot hiertoe meegemaakt hebben. Dit wordt geen oorlog met herkenbare soldaten, doch een guerrillaoorlog die zich in flarden over het westen zal verspreiden, met los staande aanslagen op onvoorspelbare plaatsen. Een oneindige uitputtingsslag voor preventie eenheden en bewaking van een continent dat nauwelijks nog degelijke terrein afgrendeling en controle per landelijke eenheid heeft.

 

Westers zelfmoord door rechtloosheid met rebellie uit het midden oosten, en Europa zelf uit ontevredenheid van de bevolkingen, een dreiging die met de dag dichter bij komt en in guerrilla oorlogen zal uitmonden, waarbij iedereen geviseerd dreigt te worden. 

 

Number of comments: 0

Name: E-mailaddress: Homepage:
Message:
:) :( :D ;) :| :P |-) (inlove) :O ;( :@ 8-) :S (flower) (heart) (star)