Hendrik Leenders at Mechelen Belgium

Finland is het uithangbord waarom de Euro niet werkt

7/24/2015

Neem Finland. De scholen behoren tot de beste in de wereld, de overheid is een van de minst corrupte, en, voor de rijke landen, de overheidsschuld is een van de laagste. Dit ondanks het feit dat de grondbeginselen van de economie sterk, de economie is in feite sterk. Finland is eigenlijk in zijn langste recessie vast in levende herinnering.

Waarom? Nou, het korte verhaal is de euro.

De merkbaar langere versie is dat Finland wat pech heeft gehad doordat de euro is veranderd in een slechte recessie, of minstens een slechtere degene die het moest zijn. Het begon toen Apple begon Nokia te maken gaande van synoniem zijn met smartfoon  tot zijnde synoniemmet oudere smartfones.

Als Finland erachter kwam, is het niet eenvoudig om een bedrijf te vervangen dat, op zijn hoogtepunt, samengesteld is uit 4 % van je economie. Veroudering der houtnijverheid kwam als volgende. Er was niets dat ze konden doen om mensen meer papier zouden bverbruiken en bestellen, terwijl hout en papier tot nu toe een belangrijke exportmarkt was, doch nauwelijks toekomst bood in een post-papierwereld.

En, daar bovenop had Finland verlies van de effecten van Rusland, een van de grootste handelspartners, dat wankelend onder het gewicht van de lagere olieprijzen en westerse sancties. Zet het allemaal op een rijtje, en Finland was opweg naar een moeilijke tijd. Maar het was moeilijker dan het moest zijn, aangezien Finland niet in staat was om te doen wat een land normaal zou doen in deze situatie is, het devalueren zijn munt.

Dat komt omdat Finland geen eigen munt om te devalueren heeft. Filand heeft de Euro.

Maar hoe zou een goedkopere munt de waarde op het vroegere niveau brengen? Nou, het zou dat niet. Wat het zou doen, heeft echter te maken om de rest van de Finse economie concurrerend genoeg maken, zodat dingen die niet hun sterke punten vandaag zijn, deze morgen wel zouden kunnen worden. Het zou ook de inflatie beletten ver naar beneden te vallen, wat ogenblikkelijk negatief is, doch wat op zijn beurt het gemakkelijk zou maken om een beetje schulden terug te betalen en behoudt van een beetje meer huishoud uitgaven en investeringen in bedrijven.

Denk er eens over na dat dit een slag is, of het is een industrie die stervende is of falende banken, men de economie nodig kosten moet reduceren om concurrentievermogen te herwinnen. Er zijn slechts twee manieren om dat te doen: verminder de waarde van de munt, zodat de lonen een lagere waarde hebben op de internationalme markt, of reduceer de lonen zelf. Nu, dit klinkt misschien als een onderscheid zonder een verschil, maar het is niet. Het is een stuk makkelijker is om de geldwaarde (de wisselkoers) te verminderen dan om miljoenen van de lonen te nemen om prijzen te drukken (de lonen van de mensen). En het is een stuk minder pijnlijk ook. Je hoeft niet iedereen te raken om de munt te devalueren, wat je doet is mensen deel te laten nemen in de bezuinigingen.

Hier is het inderdaad dat dingen lastig zijn. In hoeverre moeten we de Euro de schuld voor de problemen van Finland geven, en hoeverre moeten we de schuld aan de problemen zelf geven? Immers, het is niet zoals de gemeenschappelijke munt iets te maken met de iPhone Nokia flip-telefoons of dit te zien als iets meer dan culturele artefacten. Aan de andere kant heeft iets te maken met hoeveel tijd Finland heeft genomen om zich aan te passen aan deze nieuwe werkelijkheid.

Er is hier geen eenvoudig antwoord voor. Maar wat we kunnen doen, zoals Paul Krugman er op wijst hoe Finland dit heeft gedaan, is te vergelijken met een vergelijkbaar land als Zweden dat van de euro geen gebruik maakt. Doch dat, zoals u hieronder kunt zien, geeft een vrij lelijk beeld. Finland en Zweden groeiden met bijna identieke waarden tussen 1989 en 2008, terwijl ze vanaf dan met 20 procent uiteendreven.

Maar feiten zijn geen partij voor het geloof, en Finland heeft hiervan veel in zijn economische strategie. Finse minister van Financiën Alexander Stubb vertelde 'Neil Irwin van de New York Times dat "Devaluatie een beetje is als doping in de sport" hierin "het geeft je een korte boost, maar op de lange termijn is het ongunstig."

Het probleem is dat hoewel dit klinkt als een kosten-batenanalyse, eerder een morele analyse. Het is echt hokus pokus waardevermindering als de gemakkelijke uitweg. Maar waarom zouden we dat willen? De twee beste dingen over de gemakkelijke uitweg is dat het is eenvoudig en in feiten een uitweg. Finland zou een hiervan kunnen gebruiken gezien het feit dat de economie nog altijd 5% kleiner is dan het in 2008 was.

De enige manier waarop de euro de moeite waard zou kunnen zijn was als het Finland voor de crash had geholpen in plaats van daarna, waar het Finland sleschts schade had gebracht. Dat is een hard feit, echter, gezien het feit dat Zweden net zo goed deed zonder de euro, zoals Finland deed met de euro op dat ogenblik. Slechte dingen gebeuren net zo goed met goede economieën, en dat zal altijd zo blijven. Dat zijn wisselvalligheden van het leven. Het is niet eerlijk, maar in ieder geval kunnen overheden er iets aan trachten te doen, tenzij natuurlijk ze deel uitmaken van de euro. De enige mogelijkheid is zichzelf straffen opnieuw en opnieuw en opnieuw.

Gewoontes zijn er nog niet door veranderd, ook de economie niet.

 

Matt O'Brien, verslaggever economische zaken voor “Wonkblog”. Eerder was hij senior associate redacteur bij The Atlantic.

Number of comments: 0

Name: E-mailaddress: Homepage:
Message:
:) :( :D ;) :| :P |-) (inlove) :O ;( :@ 8-) :S (flower) (heart) (star)