Hendrik Leenders at Mechelen Belgium

De multiculturele bom. 

12/6/2016

Elke opleiding is een indoctrinatie van kennis en ervaringen die verzameld werden. Vanuit de leer en vorming wordt de leerling echter gestuurd naar voorkennis of vermeende voorkennis, die door hen als basis en voorbeeld gezien wordt, en waarmee men alle nieuwe ervaringen automatisch gaat vergelijken. Voorkennis leidt hier naar een visie, die vooraf geleid wordt naar dat wat men denk te moeten vinden en zien, waardoor deze voorkennis mogelijk en in vele gevallen een hallo-effect zal vormen.

Vanuit de leer der psychologie leren we dat opvoeding in belangrijke maten tot vorming van een uniformiteit leidt, die dan weer tot stabiliteit binnen de gemeenschap leidt, doch deze leer houdt echter geen rekening met de verscheidenheden bij soorten die door instinct vastgelegd zijn, en dus niet vervormbaar zonder het eigen wezen en instinct te vernietigen.

Men kan een rund leren zich te verdedigen tegen een bedreiging, doch slechts in extreme nood en in het nauw gedreven, daar het rund als solitair zoogdier geen instinctieve agressie of verweer heeft, en bij gevaar slechts kan trachten te vluchten. Het in het nauw gedreven rund, zal onberekend en in paniek, of met de achterpoten of met de kop en horens naar het gevaar uithalen, daar er geen ander mogelijkheden zijn, en het rund niet ontwikkeld is tot aanvallers.   

Twee tegenstrijdige ontwikkelingen via opvoeding en gewoontevorming met elkaar overeen laten komen, kan slecht door een van de twee of beiden, te laten functioneren tegen het eigen wezen en instinct in. De schijnbare harmonie die niet door het instinct van hen gedragen wordt, geeft echter een onvermijdelijk druk en bijhorende stress, die opstapelt totdat de bom barst.

Mensen die vanuit hun instinct geen bewuste agressie kunnen uiten, zoals solitairen, kan men in een individualistische maatschappij onder druk van die maatschappij doen integreren. De integratie zal moeizaam en langzaam verlopen, afgeremd hun solitair instinct en mogelijkheden. Hun integratie zal echter hun instinctieve behoefte en mogelijkheden durend onder druk zetten, waardoor er durende stress en ontmoediging zal ontstaan, die uiteindelijk door gebrek aan assertiviteit, hen mentaal zal breken en doen vluchten, desnoods tot in en zelfdoding, zoals men massaal vaststelt in gebieden als Japan en Sri Lanka, waar deze twee ontwikkelingen samenvallen en voor menghuwelijken zorgt.

Hier moet men begrijpen dat solitaire jongeren in een mengmaatschappij, eens zij door hun puberteit loskomen van de beschermende huislijke sfeer en zekerheid, net hierdoor extreem kwetsbaar zijn, waardoor net zoals in elke ander maatschappijen, het maar al te vaak jongeren en jongvolwassenen zijn, die naar drugs grijpen of zelfmoord plegen, en daarmee de maatschappij en sociale druk ontlopen.

Daar waar solitairen samen de maatschappij vormen, leven ze onverschillig ten overstaan van elkaar, doch helpen elkaar spontaan, vanuit de wetenschap dat onderlinge samenwerking henzelf ook verder helpt. Vooral het eigen gewin bepaalt hierin hun samenwerking, doch is beperkt naar hen die voor hen nuttig kunnen zijn. Hierdoor vindt men in een solitaire maatschappij geen hulpbehoevende of bedelaars.

Wie in de solitaire maatschappij zich niet zelfstandig kan handhaven, wordt aan zijn lot overgelaten. De solitaire kan vanuit zijn instinct geen hulp vragen, noch zijn nood klagen of tonen, hun instinct belet hen hun nood aan anderen voor te leggen. Ze leven alleen in de massa en steunen of rekenen op niemand, tenzij zij ertoe verplicht worden, wat slechts onder durende druk kan.

Elke integratie in hun wezen wordt door hen als een aanval op hun persoon en persoonlijkheid ervaren, en geeft hen een onaangenaam gevoel. Het is logisch dat solitairen in een agressief milieu elke agressie trachten te ontlopen door te plooien naar die maatschappij en haar normen, wat gezien het indruist tegen het eigen wezen en instinct, slechts moeizaam tot stand kan komen. De ontstane doch schijnbare integratie is echter tegen hun natuur en kan slechts leiden tot ontreddering, daar niemand het eigen wezen en instinct kan ontlopen zonder mentaal te breken.

Het grootste probleem met dergelijke mensen in een niet Aziatische gemeenschap, is hun onvermogen hun noden te uiten en hun hart figuurlijk te luchten. Het zijn net diegene die door bezonnenheid en bij gebrek aan impulsiviteit het meeste weerstand kunnen bieden, doch net daardoor de meeste fatale ontknopingen en zelfmoorden voor hun rekening nemen. 

Slechts in uitzonderlijke gevallen is een multiculturele maatschappij heilzaam, daar waar deze gebaseerd is op spontane versmelting op basis van aanvullende behoefte en noden, en hieraan voldoet. De overnamen van elementen uit ander culturen zal vaak spontaan toegejuicht en terecht als verrijking omschreven worden, daar waar ze de eigenheden van een bevolking niet storen doch aanvullen.  

Wat de Oost-Aziatische binnenland bevolking betreft, die overwegend uit solitairen bestaat, is het dit instinctief solitaire wat maatschappelijk weerloos maakt, daar hun instinct hen belet zich spontaan aan te sluiten, wat wel het geval is uit pure berekening en overweging, versterkt door kennis en ervaring, doch ondanks zwak blijft ingevolge het instinctief koppelingsgebrek. Wie China doorkruist wordt getroffen door het slaafse van de massa in het binnenland en hun gebrek aan vorming en scholing, wat ons het beeld geeft van een uitgebuite massa. De realiteit is echter gans anders.

De solitaire mens is een eenzaat in ge hem omringende masse, die zich toespits op zelfredzaamheid waardoor men zich richt naar kennis van dagelijkse noden in de eerst plaats, en men kennis veelal vergaart naar vakmanschap, dat men ten top drijft. Slechts indien men van kinds af geconfronteerd wordt met de mogelijkheden van hogere opleiding kan er interesse in die zin ontstaan en blijken er ook hier gedegen hoger opgeleide te vinden te zijn, hoewel ze op vele plaatsen op het platteland geen toekomst hebben, en ze dus minder voorkomen. Vanuit het instinct gaat deze bevolking zich plooien naar iedereen die hen organiseert en stuurt, daar zij zelf hiertoe niet machtig zijn, en anderen niet kunnen leiden. Instinctief stellen ze zich slaafs op doch kunnen zich, daar waar ze geen sturing door anderen hebben, of deze sturing te zwak is, enorm vasthoudend ontpoppen dwars tegen de noden en de omgeving van de maatschappij, en zelfs hierdoor een permanent probleem geven. Overheden zijn dan ook gedwongen streng op te treden, daar het solitair individu vanuit het eigen instinct niet met anderen rekent en voor derden ongevoelig is. De enorme technische vooruitgang steunt hier op het gebrek aan eigendomsbehoefte van niet materiele dingen als kennis, en het vrij en spontaan doorgeven van hun kennis. Eigendomsrecht en zin is voor hen beperkt tot het nodige en nuttige, totdat dit overbodig is en men het spontaan weggeeft.     

Voor anderen misschien onbegrijpelijk, doch de solitairen genieten hun zekerheid en rust onder een strikt gezag, en verliezen dit indien dit gezag en de gekoppelde zekerheden ontbreken en geraken ontredderd in een ruimere maatschappij.  

Number of comments: 0

Name: E-mailaddress: Homepage:
Message:
:) :( :D ;) :| :P |-) (inlove) :O ;( :@ 8-) :S (flower) (heart) (star)