Hendrik Leenders at Mechelen Belgium

Het westen en zijn ontwikkeling, toonbeeld van waanzin. 

5/24/2017

De westerse wereld is gebouw op de uitstoot van volkeren uit tropische landen, of dus uit gebieden met een goed leefbaar klimaat dat ontwikkeling toestond zonder technologie en ontwikkeling voor verwarming, huisvesting, kleding, landbouw of veeteelt, terwijl nomaden er het hele jaar door voedsel konden vinden en overleven. Vooral sociale degradaties drijven gedegradeerde weg uit de maatschappij die hen niet steunt of aanvaard, en waarbij zij geen solidariteit en bescherming vinden.

Sociale degradatie en kortzichtigheid tekenen ook vandaag de westerse maatschappij in al haar facetten en ontwikkelingen. Sociale degradatie heeft echter tot gevolg dat er een durende onvrede is door gebrek aan onderling begrip en samenhorigheid. Deze maatschappij put zich uit in hun pogingen om als een beschaafde maatschappij te kunnen doorgaan, wat zich uit in bouwwerken, kunst en technologie die vooral door oorlogvoering en veroveringen wordt gevoed.

De westerse maatschappij wordt gedreven door uiterst sterke en ambitieuze individuen, die op hun beurt vastzitten aan een gedegradeerd egocentrisch individualisme, en een daaraan gekoppelde rivaliteit, om hun ego als toonaangevend te laten gelden, maakt dat hun maatschappijen zich in extreem hiërarchische indelingen verdeelt.

Door onderling geweld waren het de meest gewelddadige, die zich ook patriarchaal hiërarchisch dierlijke maatschappijen, zoals deze der Gorilla’s, de hoogste rechten gingen toekennen. De menselijke egocentrische individualist creëerde dynastieën, om zo zijn persoonlijk nageslacht en de eigen oude dag, door erfrechte voor concurrentie te vrijwaren, waardoor de westerse wereld in “kasten” verdeeld werd, hetwelk ondanks ontwikkelingen van de massa, door hoge maatschappelijke lagen, tot vandaag, in stand gehouden wordt.

Het egocentrisch individualisme met zijn kastensysteem, leidde ertoe dat de hoger kaste zich eertijds middelen en mogelijkheden toebedeelden, om hun telgen via scholing en vorming te onderscheiden van de lagere kaste. Hieruit vloeide de speciale voorrechten die gekoppeld werden aan de kaste of stand, versterkt door de graad van scholing en het scholingsbewijs of diploma, en nogmaals versterkt door het erfrecht. Een systeem dat tot vandaag rede is om de ene zijn inspanningen te minimaliseren en deze van anderen te maximaliseren, terwijl beide mogelijk een gelijke inspanning en tijd inzetten voor de gemeenschap of productiviteit, met als excuus dat de hoger functie en scholing een hoger verantwoordelijkheid draagt, alsof een lager geschoolde geen verantwoordelijkheid op zijn terrein te nemen heeft.

Om het geheel aanvaardbaar en verklaarbaar te houden, omschrijft men dit als beschaving, wat verfijning en hogere ontwikkeling van onze maatschappij moet voorstellen. Terwijl de lagere kaste zoet gehouden wordt met sprookjes over zelfbeschikking en inspraak of “democratie”.

Een schijndemocratie die door stemrecht wordt aangeboden als een geschenk aan het volk, doch zo gestructureerd werd, dat verkozen vertegenwoordigers van het volk, daar waar ze niet omgekocht kunnen worden, geen tijd hebben om verregaande structurele veranderingen, tegen de zin van de hoger kaste, door te voeren. Verkozenen kunnen daardoor maximaal slecht een termijn van vier jaar aanblijven, waarna er een verplichte verkiezing wordt gehouden.

De mogelijkheden dat het volk een regering zou herkiezen, en het gevaar dat deze drastische veranderingen in zou voeren, tegen de zin van een hoger kaste in, wordt echter door beperkingen van opeenvolgende regering met eenzelfde regeringsleider, tenietgedaan, doordat een regeringsleiding maximaal twee termijnen regering mag leiden. Dit houdt in dat een regering die echt voor de belangen van hun volk presteren, pas als dit onherroepelijk duidelijk is, aan de kant wordt gezet, en niet terug aan bod kan komen, om hun weg en werk verder af te maken.

Om het allemaal nog wat ingewikkelder te maken gaat men in deze maatschappij diploma voorrang geven op effectief resultaat, en diploma als absoluut en onbetwistbaar bewijs van bekwaamheid naar voor schuiven, terwijl het gebrek aan een diploma vaak tot miskenning van de prestaties tegen beter weten en bewijs in, tot gevolg heeft terwijl bekwaamheid het af moet leggen tegen het getuigschrift, dat alsnog een hoger waarde, vaak zonder verder bewijs krijgt toebedeeld. Dit laatste heeft niet zelden tot gevolg dat ander zoals de Oost-Aziatische maatschappijen, die niet door het individualisme en egocentrische geïnfecteerd zijn, deze trend en hiërarchie niet hebben, doch beter evolueren en een hoger welstand voor hun volk weten te creëren, terwijl de luxe vaak beperkt wordt tot dat wat comfortabel is.

Onze individualistische wereld is agressief dominant en tracht de gehele planeet te overheersen, zonder enige poging om in de geaardheid en logica van ander ontwikkelingen door te dringen, of zonder echte pogingen om ander dan hun eigen gemeenschap te begrijpen of in rekening te brengen.

Het westen acht zich superieur, doch negeert alle andere ontwikkelingen, zonder zich de moeite te getroosten deze te doorgronden of zonder er rekening mee te houden. Vanuit deze dwaasheid propageert men de multiculturele maatschappij, zich blijkbaar niet bewust dat vele maatschappijen te hoog en sociaal te goed ontwikkeld zijn om bij ons aan te kunnen sluiten, terwijl andere dan weer te laag ontwikkeld zijn. Laat staan dat er aangeboren sociale patronen zijn, die een maatschappelijke structuur instinctief bepalen, en niet fundamenteel omgebogen kunnen worden. Zoals de Orang-oetan een solitaire levende primaat is terwijl de Gorilla volgens een patriarchale hiërarchie overleeft.

Even bedenken dat wie instinctief solitair leeft geen natuurlijke en aangeboren gevoelsontwikkeling heeft die individueel gericht is, terwijl het dagelijks leven ertoe leidt dat men zich koppelt aan hen die hen meer mogelijkheden en zekerheden geeft, wat bij de mens tot vaste samenleving of huwelijk kan leiden. Hierdoor is net de samenleving van een solitaire met een individualist als het dansen op een slappe koord, en nagenoeg kansloos doch veelal met een dramatisch verloop zeker waar de individualist op de koop toe nog een egocentrische persoonlijkheid betreft.

Onze media zijn niet zelden erop gericht om de derde wereld, niet westerse maatschappijen en hun evolutie te minimaliseren, en hen te benaderen naar onze bekrompen denkwereld, om de eigen ontwikkeling en maatschappij als superieur voor te kunnen stellen.   

We omschrijven onze westerse wereld nochtans als westerse democratie en beschaving, hoewel het een gigantische degradatie is.

 

Number of comments: 0

Name: E-mailaddress: Homepage:
Message:
:) :( :D ;) :| :P |-) (inlove) :O ;( :@ 8-) :S (flower) (heart) (star)